Natuur
Leave a comment

Samen alleen zijn in the middle of nowhere

‘Liefst ergens met niet té veel volk.’ We zouden geen Belgen zijn als we dat zinnetje niet regelmatig horen vallen of zelf uitspreken. We vertrekken massaal op vakantie, maar lijken altijd op zoek te zijn naar dat ene plaatsje dat we zelf ontdekt hebben en waar zeker geen andere toerist te bespeuren was. Dit zijn de plaatsen waar je nog écht samen alleen kan zijn in the middle of nowhere. Niet doorvertellen dus.

Zo’n beetje overal in IJsland

Verlaten wegen, watervallen, gletsjers, borrelende poeltjes en lavavelden vol mos wisselen elkaar af in een rotvaart. Het is best eenvoudig: ben je niet in Reykjavík (of de Blue Lagoon), dan ben je zo goed als alleen. Onze mooiste afgelegen plekjes zijn in elke windrichting te vinden: Siglufjörður in het noorden, Seyđisfjörđur in het oosten, de regio rond Vík in het zuiden, en het schiereiland Snæfellsnes in het westen. Hopelijk heb je niets tegen vogels en schapen, want die houden je zeker gezelschap.

Een vliegtuigwrak schijnbaar in the middle of nowhere, tussen besneeuwde bergtoppen en zwarte stranden in het zuiden van IJsland.

Ideale plek om even te crashen.

Death Valley in de Verenigde Staten van Amerika

Zoek je the middle of nowhere op, dan zijn woestijnen altijd een goede gok. Met Death Valley in de Verenigde Staten is het niet anders. De heetste plaats ter wereld is een plaats met genoeg gelegenheden om de rest van de mensheid even te vergeten. En ja, er zijn populaire plekken zoals de witte uitgestrekte vlakte Badwater en de golvende hellingen van Zabriskie Point. Maar er is nog 13.628 km² om in rond te dwalen (wel met genoeg drinkwater graag).

De uitgestrekte zandvlakte van Badwater in Death Valley (Californië). Witte wolken tegen een blauwe hemel en ergens in de verte twee kleine mensjes.

Deze mensen bevinden zich exact rechts van the middle of nowhere.

En niet alleen Death Valley zelf is een goede plek om samen alleen te zijn, ook de wegen errond doen je dat gevoel nog even vasthouden. Rij langs route 395 van Lee Vining naar Lone Pine en langs route 160 van Pahrump naar Las Vegas. Wees blij dat er niemand in de buurt is, want je begint spontaan ‘the road ahead is empty’ te neuriën.

Zeeland in Nederland

Biervliet, IJzendijke, Hoofdplaat. De plaatsnamen doen je misschien even de wenkbrauwen fronsen, maar als wij even snel weg van alles willen zijn, dan trekken we richting Zeeland. Je een paar dagen verschansen in een klein wit huisje in het midden van de velden, met de fiets naar de enige winkel in het dorp gaan, en ’s avonds naar de verlaten kustlijn trekken om de zon in de zee te zien zakken. Laten we toch gewoon toegeven dat de Nederlandse kust zoveel charmanter is dan de onze (voor frieten steken we nog steeds de grens over hoor).

Koeien in een weiland in Zeeland (Nederland) bij zonsondergang.

Onze Hollandse buren.

Zo’n beetje overal in Namibië

Met 2,7 mensen per km² is Namibië na Mongolië het dunstbevolkte land op aarde. Laten we de Namibiërs in één stuk houden en op 3 inwoners per km² afkloppen. Je kan uren in het Nationaal Park Etosha rondrijden en alleen maar dieren zien, blijf je weg van Deadvlei en Dune 45 dan heb je de Namibwoestijn ook voor je alleen en bij Fish River Canyon is er alleen maar een uitgestrekte leegte.

Een springbok graast in de zandduinen van de Namibwoestijn in Namibië.

Geen kat te zien, enkel springbokken.

Maar vooral bij Spitzkoppe ben je helemaal op jezelf aangewezen. De granieten berg in de Namibwoestijn torent uit boven het vlakke landschap. Er is zo goed als niets. Neem ’s avonds je matje en slaapzak en breng een nacht door op de kale berg, onder de sterrenhemel. Een onvergetelijke ervaring.

Viñales in Cuba

Voor dag en dauw met de guajiros door geurende tabaksvelden wandelen, de mogotes (kalkstenen heuvels) in de vallei bewonderen, bij zonsondergang als een echte caballero te paard langs de heilige boom ceiba rijden en ’s avonds in een schommelstoel op het terras van je casa naar de sterren kijken. Dat is Viñales, het Cubaanse buitenleven.

Guajiros, Cubaanse boeren, voor dag en dauw aan het werk in een tabaksveld in Viñales (Cuba).

Guajiros, Cubaanse boeren, voor dag en dauw aan het werk in een tabaksveld.

Wil je even uitblazen na de drukte van Havana, en ben je allergisch voor all-in Varadero? Hit the road, Jack! Wij reden op goed geluk wat rond en belandden op een dirt road die schijnbaar naar nergens leidde. Een uur lang zagen we niet meer dan een paar mannen met paard en kar en een stel gieren.

Koh Yao Noi in Thailand

Koh Yao Noi, ‘klein lang eiland’, heeft z’n naam niet gestolen. In het midden van de baai van Phang Nga, tussen Phuket en Krabi, vind je een plaatsje dat de laatste decennia waarschijnlijk niet veel is veranderd en nog helemaal ‘echt’ aanvoelt. Verken het eiland met de fiets en rij langs rijstvelden, rubberplantages en palmbomen, wandel naar het strand en zie hoe vissers hun boten herstellen of ga gewoon mee op zee met een van de 3500 eilandbewoners.

Een visser herstelt z'n bootje op het strand van Koh Yao Noi in Thailand.

We durfden zelfs niet vrágen naar de code van de wifi.

Wij verbleven bij Pramot, die als enige politieagent van het eiland waarschijnlijk een van de meest relaxte jobs ter wereld heeft, in een eenvoudig hutje met zicht op de oceaan en z’n prachtige kalkstenen rotsen.

Umbrië in Italië

Zelfs in een land dat altijd in de Belgische top 5 van favoriete vakantiebestemmingen staat, kan je je bijna alleen op de wereld voelen. Umbrië ligt ten zuiden van Toscane en is een opeenvolging van oude dorpen en ongerepte natuur. Natuurlijk kan je Assisi, Orvieto, en Perugia gaan verkennen, maar daartussen ligt nog genoeg ‘nowhere’. Ontdek met de fiets de kleine wegen of trek je wandelschoenen aan. De kans is groot dat je je ergens onderweg afvraagt of je ooit nog eens een dorp tegenkomt. Wel opletten voor stekelvarkens.

Een landschap bij zonsondergang in Umbrië (Italië).

Italiaans gevoel voor drama.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *