All posts tagged: Viñales

De uitgestrekte zandvlakte van Badwater in Death Valley (Californië). Witte wolken tegen een blauwe hemel en ergens in de verte twee kleine mensjes.

Samen alleen zijn in the middle of nowhere

‘Liefst ergens met niet té veel volk.’ We zouden geen Belgen zijn als we dat zinnetje niet regelmatig horen vallen of zelf uitspreken. We vertrekken massaal op vakantie, maar lijken altijd op zoek te zijn naar dat ene plaatsje dat we zelf ontdekt hebben en waar zeker geen andere toerist te bespeuren was. Dit zijn de plaatsen waar je nog écht samen alleen kan zijn in the middle of nowhere. Niet doorvertellen dus. Zo’n beetje overal in IJsland Verlaten wegen, watervallen, gletsjers, borrelende poeltjes en lavavelden vol mos wisselen elkaar af in een rotvaart. Het is best eenvoudig: ben je niet in Reykjavík (of de Blue Lagoon), dan ben je zo goed als alleen. Onze mooiste afgelegen plekjes zijn in elke windrichting te vinden: Siglufjörður in het noorden, Seyđisfjörđur in het oosten, de regio rond Vík in het zuiden, en het schiereiland Snæfellsnes in het westen. Hopelijk heb je niets tegen vogels en schapen, want die houden je zeker gezelschap. Death Valley in de Verenigde Staten van Amerika Zoek je the middle of nowhere op, …

Guajiros, Cubaanse boeren, voor dag en dauw aan het werk in een tabaksveld in Viñales (Cuba).

Viñales: het Cubaanse leven ‘op den buiten’

Wanneer je even genoeg hebt van de benzinegeur van Havana, kan je naar Viñales trekken om er kennis te maken met het Cubaanse boerenleven. Echt veel is er niet te doen, maar na de drukte van Havana hoeft dat ook niet. We hebben er uren in onze schommelstoel op het terras gezeten. Gewandeld door heerlijk ruikende tabaksvelden naar ceiba, de heilige boom, of de heuvel opgeklauterd naar La Ermita voor een uitzicht over de vallei. Ga paardrijden en pauzeer even bij een grot waar je ook in kunt zwemmen (alleen doen als je fan bent van pikdonkere kleine ruimten). Stap in de auto en ontdek the great outdoors. Al bereid je je best wel voor op een beetje avontuur, want ‘dirt road’ klinkt soms al te mooi voor wat het is. We hebben een uur lang gereden zonder ergens bordjes, straatnamen of kilometerpaaltjes te zien. Onderweg waren de enige levende zielen die we tegenkwamen enkele landbouwers in een houten kar, mannen gewapend met machete en jachtgeweer, biggen, koeien en een heleboel gieren. Net iets anders dan …