All posts tagged: Namibië

Een zicht op weg 395 onderweg van Yosemite naar Death Valley in Californië (USA).

Eyes on the road dear: altijd onderweg

Onderweg zijn. Uit het kleine vliegtuigraampje kijken naar de wolken, de bergen, de zee. Wandelen van de ene kant van de stad naar de andere, over kruispunten, langs huizen, naast mensen. Uitkijken over de golven en speuren naar de horizon. Landschappen naast je zien voorbijglijden. Stoppen. Kijken. Altijd onderweg. Roadtrippin’ in de USA Wie ‘roadtrip’ zegt, zegt ‘USA’. In Californië en Nevada kom je het ene weidse vergezicht na het andere tegen, dikwijls met een heerlijk desolate weg voor je. Of het nu in Big Sur is met z’n nevel en mist, onderweg van Yosemite naar Death Valley in een open vlakte vol lage struikjes of in Death Valley zelf met z’n kale heuvels. Sharing is caring in Cuba Geen gps, (bijna) geen pijltjes of duidelijke borden. Schaarse stopplaatsen langs de kant van de weg die je het liefst snel wil vergeten. De weg delen met ossenkarren, mannen te paard, fietsende kindjes en voetgangers. En tóch is onderweg zijn in Cuba een plezier. Je moet de weg wel delen, maar dan nog is het nooit …

De dode, zwartgeblakerde bomen van Deadvlei in de Namibwoestijn in Namibië.

Namibië, het land van zand

Namibië is genoemd naar z’n woestijn, daarmee weet je meteen hoe het land eruitziet. Hadden onze dorpsoudsten hetzelfde idee gehad, we hadden ‘Verkavelingië’ geheten. De Namibwoestijn is de oudste woestijn ter wereld en een van de grootste trekpleisters van dit Afrikaanse land. Rond Sossusvlei zie je het ene mooie beeld na het andere. Hoge zandduinen, hier en daar een eenzame oryx of springbok. De duinen die paars, roze, oranje, rood kleuren bij zonsopkomst en zonsondergang. De woestijn is prachtig om te zien. Een processie van Echternach op Dune 45 Dune 45 beklimmen voor zonsopkomst is een klassieker. Het heeft iets om in het donker naar de duinen te rijden en die gigantische berg zand te beklimmen. Voor de dappersten aller reizigers is het uiteraard een makkie, maar vergis je niet: het is redelijk frustrerend om 3 stappen te zetten en onmiddellijk 2 stappen terug te zakken in het zand. Geef niet op, uiteindelijk zak je uitgeteld neer in het zand en zie je de zon opkomen boven de woestijn. En dan voel je je maar weer …

De uitgestrekte zandvlakte van Badwater in Death Valley (Californië). Witte wolken tegen een blauwe hemel en ergens in de verte twee kleine mensjes.

Samen alleen zijn in the middle of nowhere

‘Liefst ergens met niet té veel volk.’ We zouden geen Belgen zijn als we dat zinnetje niet regelmatig horen vallen of zelf uitspreken. We vertrekken massaal op vakantie, maar lijken altijd op zoek te zijn naar dat ene plaatsje dat we zelf ontdekt hebben en waar zeker geen andere toerist te bespeuren was. Dit zijn de plaatsen waar je nog écht samen alleen kan zijn in the middle of nowhere. Niet doorvertellen dus. Zo’n beetje overal in IJsland Verlaten wegen, watervallen, gletsjers, borrelende poeltjes en lavavelden vol mos wisselen elkaar af in een rotvaart. Het is best eenvoudig: ben je niet in Reykjavík (of de Blue Lagoon), dan ben je zo goed als alleen. Onze mooiste afgelegen plekjes zijn in elke windrichting te vinden: Siglufjörður in het noorden, Seyđisfjörđur in het oosten, de regio rond Vík in het zuiden, en het schiereiland Snæfellsnes in het westen. Hopelijk heb je niets tegen vogels en schapen, want die houden je zeker gezelschap. Death Valley in de Verenigde Staten van Amerika Zoek je the middle of nowhere op, …