All posts tagged: Cuba

Een zicht op weg 395 onderweg van Yosemite naar Death Valley in Californië (USA).

Eyes on the road dear: altijd onderweg

Onderweg zijn. Uit het kleine vliegtuigraampje kijken naar de wolken, de bergen, de zee. Wandelen van de ene kant van de stad naar de andere, over kruispunten, langs huizen, naast mensen. Uitkijken over de golven en speuren naar de horizon. Landschappen naast je zien voorbijglijden. Stoppen. Kijken. Altijd onderweg. Roadtrippin’ in de USA Wie ‘roadtrip’ zegt, zegt ‘USA’. In Californië en Nevada kom je het ene weidse vergezicht na het andere tegen, dikwijls met een heerlijk desolate weg voor je. Of het nu in Big Sur is met z’n nevel en mist, onderweg van Yosemite naar Death Valley in een open vlakte vol lage struikjes of in Death Valley zelf met z’n kale heuvels. Sharing is caring in Cuba Geen gps, (bijna) geen pijltjes of duidelijke borden. Schaarse stopplaatsen langs de kant van de weg die je het liefst snel wil vergeten. De weg delen met ossenkarren, mannen te paard, fietsende kindjes en voetgangers. En tóch is onderweg zijn in Cuba een plezier. Je moet de weg wel delen, maar dan nog is het nooit …

De uitgestrekte zandvlakte van Badwater in Death Valley (Californië). Witte wolken tegen een blauwe hemel en ergens in de verte twee kleine mensjes.

Samen alleen zijn in the middle of nowhere

‘Liefst ergens met niet té veel volk.’ We zouden geen Belgen zijn als we dat zinnetje niet regelmatig horen vallen of zelf uitspreken. We vertrekken massaal op vakantie, maar lijken altijd op zoek te zijn naar dat ene plaatsje dat we zelf ontdekt hebben en waar zeker geen andere toerist te bespeuren was. Dit zijn de plaatsen waar je nog écht samen alleen kan zijn in the middle of nowhere. Niet doorvertellen dus. Zo’n beetje overal in IJsland Verlaten wegen, watervallen, gletsjers, borrelende poeltjes en lavavelden vol mos wisselen elkaar af in een rotvaart. Het is best eenvoudig: ben je niet in Reykjavík (of de Blue Lagoon), dan ben je zo goed als alleen. Onze mooiste afgelegen plekjes zijn in elke windrichting te vinden: Siglufjörður in het noorden, Seyđisfjörđur in het oosten, de regio rond Vík in het zuiden, en het schiereiland Snæfellsnes in het westen. Hopelijk heb je niets tegen vogels en schapen, want die houden je zeker gezelschap. Death Valley in de Verenigde Staten van Amerika Zoek je the middle of nowhere op, …

Op deze kaart zie je onze rondreis door Cuba: van Havana naar Viñales, Cienfuegos, Trinidad en Santa Clara.

Rondreis door Cuba

Onze rondreis door Cuba duurde net geen 3 weken. We nemen graag onze tijd voor alle verschillende plaatsen die we bezoeken, en raden je dat ook zeker aan. Probeer niet het hele eiland in 3 weken te proppen. Tijdens onze reis hebben we het westen en het centrum van het land gezien: Havana (7 nachten) Viñales (3 nachten) Cienfuegos (2 nachten) Trinidad (5 nachten) Santa Clara (1 nacht) Naar Havana vlogen we met Air France, vanuit Parijs. Vervoer binnen Cuba De ochtend van ons vertrek naar Viñales hebben we onze huurauto opgepikt bij Rex. Laat je niet afschrikken door zelf rijden in Cuba, het is best gemakkelijk. De grootste uitdaging is vertrekken in Havana en de Autopista Este-Oeste (A4) richting Viñales vinden, of de Autopista Nacional (A1) richting het centrum van het land. Op dat moment komt een woordje Spaans spreken handig van pas. Wij huren nooit een gps en doen alles met een goede wegenkaart. Dat maakt het leuker en zo kom je misschien nog op plekken waar je anders nooit naartoe zou rijden. Die …

Portretten van 3 van onze buren in Trinidad (Cuba).

Waarom Cubanen echte babbelaars zijn

In Cuba vergeet je snel dat je telefoon niet werkt en dat er zo goed als geen internet is. Wanneer je niet met een boek in je schommelstoel op het terras zit, is de kans groot dat je voor je het goed beseft aan het babbelen bent met de eigenaar van je casa, met de buren, met eender wie. Cubanen doen niets liever dan je honderduit vragen stellen over het land waar je vandaan komt, wat je daar doet, hoe je woont, hoeveel je daar verdient, … om dan even te grinniken als je hen vertelt hoeveel uren je elke week weer klopt. Een jongen in onze casa in Trinidad kon maar niet geloven dat we toch gemiddeld van 9 uur ’s ochtends tot 18 uur ’s avonds werken. Een ongelovige “Wanneer leven jullie dan?” volgde al snel. Cubanen zijn van nature extraverter dan wij Belgen maar het is ook hun manier om de wereld te leren kennen. Hoewel de regels intussen wel versoepeld zijn, hebben ze weinig mogelijkheden om te reizen, internet staat er …

Guajiros, Cubaanse boeren, voor dag en dauw aan het werk in een tabaksveld in Viñales (Cuba).

Viñales: het Cubaanse leven ‘op den buiten’

Wanneer je even genoeg hebt van de benzinegeur van Havana, kan je naar Viñales trekken om er kennis te maken met het Cubaanse boerenleven. Echt veel is er niet te doen, maar na de drukte van Havana hoeft dat ook niet. We hebben er uren in onze schommelstoel op het terras gezeten. Gewandeld door heerlijk ruikende tabaksvelden naar ceiba, de heilige boom, of de heuvel opgeklauterd naar La Ermita voor een uitzicht over de vallei. Ga paardrijden en pauzeer even bij een grot waar je ook in kunt zwemmen (alleen doen als je fan bent van pikdonkere kleine ruimten). Stap in de auto en ontdek the great outdoors. Al bereid je je best wel voor op een beetje avontuur, want ‘dirt road’ klinkt soms al te mooi voor wat het is. We hebben een uur lang gereden zonder ergens bordjes, straatnamen of kilometerpaaltjes te zien. Onderweg waren de enige levende zielen die we tegenkwamen enkele landbouwers in een houten kar, mannen gewapend met machete en jachtgeweer, biggen, koeien en een heleboel gieren. Net iets anders dan …

Een meisje en een jongen kopen eten bij een winkeltje in Havana (Cuba).

Eten in Cuba: heb je graag bonen bij je bonen?

De lokale Jeroen Meus zou het in Cuba niet eenvoudig hebben. Je kan in de gemiddelde Cubaanse supermercado terecht voor rijst, bonen en vlees. En misschien nog extra bonen, voor wie aandringt. Als vegetariër hadden we er dan ook weinig keuze. Maria, onze fantastische gastvrouw in Havana, vond het onbegrijpelijk dat er mensen zijn die geen vlees eten. Waren we opgegroeid in Cuba, dan hadden we ongetwijfeld ook gewoon gegeten wat we konden krijgen. Toch zijn er enkele plekken die er wel echt in slagen om een soort van Cubaans-creoolse keuken uit de grond te stampen. Hier moet je zijn voor eten in Cuba. La Guarida, Havana La Guarida is zonder twijfel de meest bekende paladar van Cuba. Een paladar is een restaurant dat wordt uitgebaat door gewone Cubanen, vaak in een omgebouwde huiskamer. La Guarida dankt z’n bijna iconische status aan de film Fresa y Chocolate, waarvan een aantal scènes zich in het gebouw afspelen. De traphal beneden is typisch Cubaans: zo vervallen dat het prachtig wordt. In het gebouw wonen meerdere families, en …

Een groene en gele auto sieren het al kleurrijke straatbeeld van Trinidad (Cuba).

Trinidad: slow living a lo Cubano

In Trinidad is de tijd blijven stilstaan. De kasseistraatjes, de felgekleurde huizen met smeedwerk voor ramen en deuren, de bakker die ’s ochtends vroeg met z’n ratelende kar door de straten wandelt en luidkeels “Pan caliente!” roept (en je dus keer op keer wakker maakt …) en mensen voor wie slow living the only way of living is. Vergeleken met Viñales bruist Trinidad van leven, maar het is nog altijd eerder een groot dorp. Trinidad ontdek je dan ook te voet. In eender welk straatje zie je scènes uit het dagelijkse leven van de Cubanen: oude mannen die aan het dammen zijn, iemand die voorbijloopt met z’n contrabas onder de arm, kindjes op weg naar school, … En vroeg of laat kom je zeker uit op Plaza Mayor, het middelpunt van de oude stad. Je kunt niet naast de grote kerk kijken, maar eigenlijk hebben alle gebouwen aan het plein een rijke geschiedenis. Ze dateren uit de 18de en 19de eeuw, toen de suikerteelt in de nabije Valle de los Ingenios en de slavenhandel van Trinidad een …

Een meisje in het roze gekleed, in een roze auto, viert haar quinceanera in Havana (Cuba).

Havana Vieja: over slinkse linksen en rake rechtsen

Voor Havana geldt nog meer dan ergens anders: laat het gewoon gebeuren. Het is een stad die je absoluut te voet moet ontdekken, vergeet die checklist die je op voorhand maakte. Laat je gewoon overrompelen door het licht, de magnifieke casas en de fantastische auto’s. Dat die prachtige casa op instorten staat en die auto om de tien minuten stilvalt, vergeten we er even voor de gemakkelijkheid bij te vertellen. Malecón: ‘den dijk’ van Havana Je hebt Havana niet gezien als je niet over de 8 kilometer lange Malécon gewandeld hebt. Ontelbare keren zijn we er op en af gewandeld tussen Habana Vieja en Miramar, leuker dan een taxi. Al komen die in Havana ook in de buurt van een onvergetelijke ervaring. Echt leuk wordt het pas wanneer de wind opsteekt en de golven over de dijk blazen. Het zoute water verklaart meteen waarom de dijk op sommige plekken zo verdomd verrot is. Onderweg kom je langs de Amerikaanse ambassade, nu ja, de United States Interests Section (tussen Calle L en Calle M). Omdat de Verenigde …