Onderweg
comments 2

Eyes on the road dear: altijd onderweg

Onderweg zijn. Uit het kleine vliegtuigraampje kijken naar de wolken, de bergen, de zee. Wandelen van de ene kant van de stad naar de andere, over kruispunten, langs huizen, naast mensen. Uitkijken over de golven en speuren naar de horizon. Landschappen naast je zien voorbijglijden. Stoppen. Kijken. Altijd onderweg.

Roadtrippin’ in de USA

Wie ‘roadtrip’ zegt, zegt ‘USA’. In Californië en Nevada kom je het ene weidse vergezicht na het andere tegen, dikwijls met een heerlijk desolate weg voor je.

Onderweg in Californië zie je desolate wegen, gehuld in nevel, en verlaten huisjes langs de kant van de weg.

Onze ‘rustieke’ AirBnB sloeg een beetje tegen.

Of het nu in Big Sur is met z’n nevel en mist, onderweg van Yosemite naar Death Valley in een open vlakte vol lage struikjes of in Death Valley zelf met z’n kale heuvels.

Route 395, van Yosemite naar Death Valley in Californië (Verenigde Staten).

God switched his lights on.

Het uitzicht vanuit het raampje van een taxi, onderweg naar Manhattan, New York, met de skyline in de achtergrond.

En dan dat fantastische eerste zicht op de skyline van New York vanuit het raampje van de taxi …

Sharing is caring in Cuba

Geen gps, (bijna) geen pijltjes of duidelijke borden. Schaarse stopplaatsen langs de kant van de weg die je het liefst snel wil vergeten. De weg delen met ossenkarren, mannen te paard, fietsende kindjes en voetgangers. En tóch is onderweg zijn in Cuba een plezier. Je moet de weg wel delen, maar dan nog is het nooit druk. In Havana rijd je tussen gebouwen vol grandeur, daarbuiten zit je in de natuur. En, je bent altijd omringd door de mooiste classic cars.

Een muntgroene classic car onderweg naar Trinidad (Cuba).

In ’t groen.

Vanuit een rijdende auto op de Malécon in Havana (Cuba) kan je perfect achter die andere prachtige classic cars rijden.

Classic Havana.

Gemoedelijk Bali

Tel je de hoofdwegen van en naar de luchthaven met hun honderden taxi’s en scooters even niet mee, dan is onderweg zijn op Bali best gemoedelijk.

Zicht op een smal dorpsweggetje en een wandelpad door de natuur in de buurt van Marga (Bali).

This street is on fire. That girl is on fire.

De smalle, kronkelende zandweggetjes van Gili Air, behulpzame mensen die je de juiste weg wijzen in Marga, Absolut Vodka-flessen gevuld met benzine kopen langs de kant van de weg in Canggu, een kiezelweg inslaan en op een verlaten strand belanden in Bukit.

IJsland, waar we het vaakst gestopt zijn onderweg

Op onze rondreis door IJsland zijn we ongelooflijk vaak gestopt, of we nu in het noorden, zuiden, of oosten of westen zaten. Om de zoveel kilometer ziet het landschap er anders uit, en elke keer weer even overweldigend mooi. Het is een afwisseling van uitgestrekte lavavlakten, gletsjers, besneeuwde bergtoppen, kudden schapen, …

Een schaap in het midden van de weg in IJsland.

Nog 10 meter verder en we waren veggies af geweest.

En het mooie aan de zomer is dat je gewoon kan blijven rijden, het wordt toch niet donker.

Het landschap in de zomer, na middernacht, in de buurt van Stykkishólmur, op het schiereiland Snæfellsnes (IJsland).

Zomer, na middernacht, in de buurt van Stykkishólmur. Keep rollin’ rollin’ rollin’.

Door het Atlasgebergte in Marokko

In Marokko hadden we zó een chauffeur gevonden voor een uitstap naar het Atlasgebergte. De meeste mensen gaan richting Marokko voor een citytrip. Tijdens een rit van Marrakech naar het Atlasgebergte rijd je door een schitterend landschap, en je krijgt een blik op het leven dat zich buiten de grootsteden afspeelt. De combinatie van zandwegen en regen zorgde er wel voor dat onze voorganger slipte, 180 graden draaide en ons van achter z’n stuur plots recht in de ogen kon kijken. Kudos aan de snelle remreflexen van onze chauffeur.

Een zicht op de haarspeldbochten, onderweg van Marrakech naar het Atlasgebergte in Marokko.

Het Atlasgebergte is zoals Marrakech. Af en toe moet je je in bochten wringen, wil je ergens geraken.

Verrassende voorliggers in Namibië

Namibië zien, is kilometers malen. Wie een paar mooie plekjes gezien wil hebben, heeft al snel meer dan 1500 km op de teller staan. Tussen de stops door is het landschap soms urenlang hetzelfde. Dorre, uitgestrekte vlaktes, kale heuveltoppen, zand.

Een jeep onder een afdak in het indrukwekkende landschap van Namibië.

Het beste gerief staat onder een afdak, zeggen ze.

In Nationaal Park Etosha zijn de ritjes wel een belevenis. Je weet nooit wat er plots voor je auto opduikt.

4 springbokken lopen voor de auto uit in Nationaal Park Etosha in Namibië.

Opnieuw, bijna veggie af.

Onderweg zijn in Namibië is een avontuur. Denk er wel aan dat het met die afstanden, omstandigheden en bizar weinig mensen in de buurt sterk aangeraden is om een auto met een dubbele benzinetank te hebben en minstens één reservewiel. Vraag maar aan Jesse.

Thailand, alles eens proberen

In Thailand zijn we veel onderweg geweest. We hebben er gevlogen, gefietst, ki-lo-me-ters gewandeld, de (speed)boot genomen, meegereden met een tuktuk, achter op een brommer gezeten (en eraf gevlogen), en een lange busrit gemaakt. Behalve die brommer op Koh Yao Noi, ging dat allemaal even vlotjes.

De smalle en kleurrijke straatjes van Bangkok en Chiang Mai maken van onderweg zijn in Thailand een feest.

Misschien is het omdat het er zo kleurrijk is, maar onderweg zijn in Thailand is gewoon altijd gezellig.

Een jong meisje kijkt uit over de weg terwijl ze in een busje zit dat door Sukhothai (Thailand) rijdt.

We dénken dat dit busje van de plaatselijke groenteboer was. De andere helft lag namelijk vol boontjes, kool, aubergines, …

En als je ons nu wilt excuseren, it’s time to hit the road again!

2 Comments

    • Jolijn en Jesse says

      Ongetwijfeld! De landschappen van Nieuw-Zeeland doen me vaak aan IJsland denken, en dat was zo’n beauty. ☺️ Maar ’t is zo ver weg he Lynn… 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *