Onderweg
comments 12

Over heimwee. Of hoe zeg je dat?

– Schat?
– Hmmm?
– Ik wil niet. Ik wil niet naar huis. Het is hier zoveel beter.
– Zoet, dat is nu elke keer. Misschien moeten we maar niet zo vaak meer reizen.
– De reis is het probleem niet hoor. De terugreis, die is het probleem.

Die conversatie hebben Jolijn en ik al talloze keren gevoerd. Elke keer met hetzelfde resultaat. Met een ‘bitch resting face’ stap ik het vliegtuig op om al vanaf dat moment een nukkige oorlog te beginnen tegen de Belgische wolken, multinationals, onze landgenoten, of eender wie het waagt om in de dagen na een reis mijn pad te kruisen. En ik ben duidelijk niet alleen. Deze post was namelijk niet mijn idee. “Waarom hebben we het niet eens over reisheimwee?”, vroeg Jolijn me, om 4.23 uur deze ochtend.

Een grote school kleine zilveren vissen voor het eiland Gili Air bij Bali (Indonesië).

Laat ons nog even zweven tussen de visjes bij Gili Air.

Reisheimwee. Is it a word? Is it a plane? Het woord heimwee houdt in dat je hunkert naar je heim, je thuis. Een gevoel dat wij bizar genoeg niet voelen wanneer we reizen, maar dat de kop opsteekt wanneer we na een fantastische reis weer met de voeten op het Belgische, gebarsten, beton gedrukt worden.

Kunnen we, nu we toch reizigers onder elkaar zijn, een woord vinden dat de lading beter dekt? Is reiswee een suggestie? Is dit nu travel blues? Of is heimwee toch juister dan we denken? En laten we overal waar we komen een beetje van onszelf achter. Beetjes die we nadien gaan missen. Of zoals Bram Vermeulen het net iets mooier verwoordde:

Er is een deel van mij in de Ardennen blijven steken
Een ander stuk ligt in Italië aan zee
Weer een ander deel is in Les Landes gebleven
Ik neem steeds minder van mezelf nog mee

Zo heb ik als ik weg ben te weinig mee van mij
Zodat ik daar niet lang kan blijven
En ik terug moet naar daar waarvan ik kwam
Om dan weer thuis te weten dat waar ik heb gezeten
Ook deze keer natuurlijk z’n deel weer van mij nam

Misschien is een search and rescue de oplossing. Mocht je je aangesproken voelen, vertel ons hoe mooi de zon opkomt boven de poolcirkel. Hoe blauw het water in La Réunion is. Hoe de golven in Uluwatu net iets mooier zijn dan die van Oostende. Dan weten we waar we jullie ‘stukjes’ kunnen vinden, en brengen we ze mee terug. Mooi voorzien van een strik van woorden en foto’s.

Waar de onze liggen, lees je hier.

PS. De volgende post wordt minder filosofisch. Beloofd.

12 Comments

  1. Er blijft idd een stukje van ons achter hier en daar. Zo voelt dat echt.

    Mocht het zijn dat jullie naar Cenote Abala gaan in Mexico en er een frisse duik nemen in het azuurblauw water… daar drijft wss een stukje van mijn ziel.
    of tussen de prachtige cactussen van Joshua tree park
    of ergens in Firenzuola ( Toscane) tussen de wijnvelden en everzwijnen
    of aan tafelke in cafe granola , Kopenhagen
    of in de baden van Budapest waar het water zo zacht is
    of in Essouira ergens in de medina… alhoewel dat stukje moeilijk terug te vinden is want daar is verdwalen net het leuke aan gans dat stadje.

    Als jullie daar passeren, breng je dan mijn stukjes terug mee?

    • Jolijn en Jesse says

      Wauw, bedankt voor al die ‘stukjes’! We moeten ze nog állemaal ontdekken, ons lijstje is weer wat langer geworden! 🙂

  2. Raf Vorsselmans says

    Heerlijk toch, die Bram Vermeulen.
    Hey kop op he man! Wij vallen wel mee ze. 😉

    • Jolijn en Jesse says

      Natuurlijk Raf, maar jij zou in Bali ook meevallen hoor. 😉

        • Jolijn en Jesse says

          Ha, grappig, er zat er een zwarte van zo’n 10 centimeter naast ons bed in Gili Air! As you know, zijn we pro beestjes maar omdat onze kennis van schorpioenen heel beperkt is, hebben we toch maar het zekere voor het onzekere genomen en heeft Jesse ze heel heldhaftig gedood …

  3. Ines says

    Home is where the heart is, en het mijne ligt na vele verhuisplannen over de hele wereld.

    Ga in de winter wandelen op de bevroren zee van Helsinki.
    Neem de ferry in Sydney, naar Manly beach en geniet van de zonsondergang vanop het water.
    Op Curaçao doe je inkopen op de drijvende markt en neem je de pontonbrug naar Otrabanda.
    En in Bali neem je een surfplank voor de golven van Canggu.

    Overal ligt er nog een stukje hart van me, ik ben er zeker van dat ze er daar zorg voor dragen.

    • Jolijn en Jesse says

      Merci voor je suggesties Ines! Jesse heeft zich uitgeleefd in / op de golven van Canggu, da’s al eentje waar zijn hart te vinden is. De rest komt bij op ons lijstje. 🙂

  4. Koen says

    Om op je vraag te antwoorden: Fernweh, zeggen de Duitsers (en de Amerikanen).

  5. Deckers Joris en Suzanne says

    Hallo, ik heb meegenoten van jullie reis naar Bali, prachtige fotos en de verhalen zijn zo mooi geschreven proficiat!
    Zondag vertrekken wij naar Cuba en zullen zeker gebruik makenvan de tips die wij van jullie kregen,als wij terug zijn zal ik julliema laten weten hoe het is geweest wj zien elkaar op de sportschool ,nog bedankt ?
    Groetjes Joris en Suzanne

    • Jolijn en Jesse says

      Oh, da’s fijn om te horen, bedankt Joris en Suzanne! En waanzinnig veel plezier in Cuba, zo’n topland! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *