All posts filed under: Natuur

Natuur laat je bestemmingen zien die in het groen liggen.

Bixby Creek Bridge in Big Sur (Californië) in de mist.

Big Sur, for sure

Waar Big Sur precies begint en eindigt, daar bestaat discussie over. Vast staat dat het aan de Californische kust is, laten we voor het gemak zeggen van Carmel tot iets voor San Simeon. De kronkelende kustweg door dit dunbevolkte stukje Californië neem je best niet wanneer je haast hebt. Surf City Santa Cruz Kom je van San Francisco, neem dan meteen Highway 1 en rij langs de oceaan naar het zuiden. Na nog geen 2 uur kom je aan in Santa Cruz. Santa Cruz noemt zichzelf graag Surf City en je kan dan ook echt niet naast de surfers kijken. Wie de échte lefgozers aan het werk wil zien, slaat al iets vroeger af en checkt de monstergolven in Mavericks. Vaders die met hun jonge zoontjes recht van de klif in de golven springen, grijze gespierde oudjes die zich duidelijk nog dagelijks in hun wetsuit hijsen. Zoek een plekje in de buurt van de vuurtoren, het is een plezier om naar te kijken. Santa Cruz Beach Boardwalk Santa Cruz’ andere troef is een Sinksenfoor aan het …

Aangespoelde ijsblokken op het strand bij Jökulsárlón.

Jökulsárlón: iceberg ahead!

In IJsland betrap je jezelf vaak op staren. Niet naar mensen (al lopen er bizarre exemplaren rond), maar naar de overweldigende natuur. De zee en het zwarte strand van Vík, de kracht van het water van Gullfoss, de uitgestrekte lavavlakte Eldhraun en de drijvende ijsbergen in Jökulsárlón. Jökulsárlón is het grootste gletsjermeer van IJsland. Het ligt in het zuiden van het land, ongeveer 190 kilometer ten oosten van Vík en 80 kilometer ten westen van Höfn. De Ringweg komt er vlak naast, je kan het dus echt niet missen. Het meer krijgt in The Rough Guide to Iceland amper 5 zinnen tekst, maar ga er toch maar van uit dat je er langer dan 5 minuten wil stoppen. Je kan een heel eind rond het meer wandelen, of er met een bootje opvaren. Dat laatste hebben we niet gedaan, de oever van het meer geeft je zo al een prachtig zicht op de voorbijdrijvende ijsblokken, spelende zeehonden en sternen. Wandel zeker ook eens onder de brug naar de zee en bewonder daar de gigantische ijsblokken …

Een wat oudere man met een prachtige blauwe classic car neemt een foto van Yosemite National Park in de Verenigde Staten.

Van Yosemite naar Death Valley

Met 8 nationale parken houdt Californië echte natuurliefhebbers zonder moeite een tijdje zoet. Wij hebben ons er ‘maar’ aan 2 gewaagd: Yosemite National Park en Death Valley National Park. Yosemite doet misschien een belletje rinkelen door El Capitan, de droom van elke serieuze klimmer, fotograaf Ansel Adams, of een hele resem watervallen. Of omdat je er zelf geweest bent, want vorig jaar was het het derde meest bezochte nationale park van de Verenigde Staten. Death Valley is dan weer de heetste plaats ter wereld. En de droogste en meest laaggelegen plaats van de Verenigde Staten. De plaats der superlatieven dus. Of, for all you men out there, de plaats waar ze geregeld auto’s testen.   Yosemite: get away from the valley Wat een drukke bedoening. De kans is groot dat dat een van je eerste indrukken van Yosemite is. Je start je bezoek sowieso in Yosemite valley, waar je absurd veel bussen, auto’s, en mensen ziet. Wij waren er begin oktober en willen niet weten hoe het er in de zomer is. Zoek dus maar …

Een vliegtuigwrak ligt op een zwart strand in het zuiden van IJsland, bij Vík.

Gestrand in het zuiden van IJsland: Vík

Het zuiden van IJsland lijkt wel in een schoonheidswedstrijd verwikkeld (maar dan zonder de bitch fights). Tijdens de 400 kilometer van Selfoss naar Höfn wil je tientallen keren stoppen om het landschap in je op te nemen. Vooral rond het kleine dorpje Vík kan je je een paar dagen amuseren. Op zoek naar een vliegtuigwrak in IJsland Iedereen kent ‘de bus’ uit het boek of de film Into the Wild. En anders heeft Tom Waes je er wel kennis mee doen maken. De plek in Alaska heeft een bijna mythische status nadat Christopher McCandless aka Alexander Supertramp er een aantal maanden leeft en uiteindelijk ook sterft. Een gecrasht vliegtuig in de buurt van Vík is op weg naar dezelfde mythische status. In november 1973 maakte een vliegtuig van de United States Navy een noodlanding op het zwarte strand van Sólheimasandur. De restanten van het vliegtuig liggen er nog steeds. Het is een coole plek, en de zoektocht ernaartoe maakt het nog cooler. Rij je zoals wij rond zonder gps, dan is het een beetje gokken …

Schilderij van restaurant en bar Can Anneta op Ibiza © Bernat Moreno (www.bizarriaesspumosa.com)

Hoe Ibiza erin slaagde om ons te verrassen

Ibiza: proppers, Pacha, hippies, dj’s, schuimfeestjes, drugs, jetset. Of. Ibiza: verlaten stranden, heerlijk eten, rust, zon, stilte, glooiende hellingen. Wij kozen voor het tweede scenario. En dat deed deugd. Waarom zijn we op een vliegtuig richting Ibiza gestapt? Simpel: het verraderlijke Belgische weer in juli. Er kwam een week aan met alleen maar regen. Een tikje wanhopig begon ik lastminutes te zoeken. Voor 500 euro per persoon een paar dagen Turkse rivièra of Spaanse costa in een megaresort met 600 kamers en – hoera – kinderanimatie en all-inbuffetten? Liever niet. Ergens ver weg in mijn hoofd zat het noorden van Ibiza, naar het schijnt een klein paradijs. Een dag later lagen we er op het strand. Ver van het feestgedruis in Sant Joan de Labritja Wil je feesten, blijf dan in het zuiden. Wil je ontspannen, ga dan richting het centrum en het noorden van het eiland. Over Eivissa, ‘Ibiza stad’, kunnen we je niets vertellen want daar zijn we alleen maar geland en vertrokken. We vonden een AirBnB in Sant Joan de Labritja. Nog …

Guajiros, Cubaanse boeren, voor dag en dauw aan het werk in een tabaksveld in Viñales (Cuba).

Viñales: het Cubaanse leven ‘op den buiten’

Wanneer je even genoeg hebt van de benzinegeur van Havana, kan je naar Viñales trekken om er kennis te maken met het Cubaanse boerenleven. Echt veel is er niet te doen, maar na de drukte van Havana hoeft dat ook niet. We hebben er uren in onze schommelstoel op het terras gezeten. Gewandeld door heerlijk ruikende tabaksvelden naar ceiba, de heilige boom, of de heuvel opgeklauterd naar La Ermita voor een uitzicht over de vallei. Ga paardrijden en pauzeer even bij een grot waar je ook in kunt zwemmen (alleen doen als je fan bent van pikdonkere kleine ruimten). Stap in de auto en ontdek the great outdoors. Al bereid je je best wel voor op een beetje avontuur, want ‘dirt road’ klinkt soms al te mooi voor wat het is. We hebben een uur lang gereden zonder ergens bordjes, straatnamen of kilometerpaaltjes te zien. Onderweg waren de enige levende zielen die we tegenkwamen enkele landbouwers in een houten kar, mannen gewapend met machete en jachtgeweer, biggen, koeien en een heleboel gieren. Net iets anders dan …

Een groep olifanten met hun mahouts, verzorgers, in het bos nabij Chiang Mai (Thailand).

Patara Elephant Farm, een dag kinderlijk blij zijn

Jesse en ik hadden altijd een wrang gevoel bij de combinatie toeristen en olifanten. Je ziet ze vaak kunstjes opvoeren: schilderen met hun slurf, tegen een voetbal trappen, … Daar wilden we nooit aan bijdragen. Maar in Thailand kan het ook echt wel anders. Na wat zoeken komen we bij Patara Elephant Farm terecht, een half uurtje rijden van Chiang Mai. Patara Elephant Farm redt olifanten uit circussen en van zware arbeid bij illegale houtkap. Je loopt er niet zomaar even binnen voor een half uurtje olifanten kijken. Je neemt een hele dag alle taken van de ‘mahout’, de olifantenverzorger, over. Zorg dus maar voor een goed ontbijt, want het wordt een actieve dag. ’s Ochtends word je voorgesteld aan je olifant, vrouwtje Mae Nam Dee in ons geval. Je kijkt eerst of ze in goede gezondheid is. Je leert waar je op moet letten in haar uitwerpselen, kijkt of ze zweet boven haar teennagels (dat is een goed teken), borstelt haar haar (olifanten zijn best behaard) en gaat samen met haar de rivier in …