All posts filed under: Cultuur

Onder Cultuur vind je musea, tentoonstellingen, …

Een grote vitrinekast vol opgezette vogels in museum La Specola in Firenze (Italië).

2 atypische musea die je niet mag missen in Firenze

Firenze in la bella Italia. Waar je naartoe gaat om door smalle straatjes te slenteren, om gelato te eten op charmante piazza’s, en om naar Michelangelo’s David of de Ponte Vecchio te staren. Dat vinden wij ook allemaal prima, maar we zijn er ook naar 2 topmusea gegaan: La Specola en Museo Novecento. En die zijn heus niet alleen op een regenachtige dag de moeite. La Specola: dieren (en mensen) uit lang vervlogen tijden In tegenstelling tot de bekendste cultuurpareltjes van Firenze wordt La Specola niet bezocht door een massa toeristen. Toch moet je maar een stukje verder wandelen dan het Palazzo Pitti en de Giardino di Boboli, naar Via Romana 17. La Specola is een historisch zoölogisch museum en een van de oudste en grootste wetenschappelijke musea van Europa. Het opende de deuren in 1775, en zit vandaag nog steeds in hetzelfde gebouw. Best oldschool dus. Je krijgt er meer dan 5000 dieren te zien, opgezet en op sterk water. En dat is nog maar een fractie van hun collectie, die het gigantische aantal …

De waterval Gufafoss aan het dorpje Seyđisfjörđur.

Naar IJsland in het spoor van Walter Mitty

Jarenlang heb ik geprobeerd om Jesse te overtuigen om naar IJsland te gaan. Tevergeefs. Koud, winderig en kil. Geen plek om je zomervakantie door te brengen. Tot we, begin 2013, The Secret Life of Walter Mitty zagen in de bioscoop. 2 weken later is ons ticket geboekt. Wie had gedacht dat ik Ben Stiller nodig zou hebben om Jesse over de streep te trekken? Ben Stiller regisseert en speelt de hoofdrol in The Secret Life of Walter Mitty. Walter Mitty is een gewone, ietwat saaie, man die zijn dagen op kantoor doorbrengt, dagdromend over heldendaden, romantiek en actie. Wanneer LIFE magazine, waar Walter en zijn droomvrouw werken, failliet dreigt te gaan, komt hij eindelijk in actie. Hij slaagt erin om de dagdromen achter te laten en beleeft een rollercoaster van echte avonturen. Die avonturen brengen hem naar IJsland, Groenland, de Himalaya, en Afghanistan. En de scènes in al die landen zijn opgenomen in, jawel, IJsland. Seyđisfjörđur: skateboarden naar een vulkaanuitbarsting Walter sjeest op z’n skateboard door het groene IJslandse landschap, raast voorbij waterval Gufafoss en …

Portretten van 3 van onze buren in Trinidad (Cuba).

Waarom Cubanen echte babbelaars zijn

In Cuba vergeet je snel dat je telefoon niet werkt en dat er zo goed als geen internet is. Wanneer je niet met een boek in je schommelstoel op het terras zit, is de kans groot dat je voor je het goed beseft aan het babbelen bent met de eigenaar van je casa, met de buren, met eender wie. Cubanen doen niets liever dan je honderduit vragen stellen over het land waar je vandaan komt, wat je daar doet, hoe je woont, hoeveel je daar verdient, … om dan even te grinniken als je hen vertelt hoeveel uren je elke week weer klopt. Een jongen in onze casa in Trinidad kon maar niet geloven dat we toch gemiddeld van 9 uur ’s ochtends tot 18 uur ’s avonds werken. Een ongelovige “Wanneer leven jullie dan?” volgde al snel. Cubanen zijn van nature extraverter dan wij Belgen maar het is ook hun manier om de wereld te leren kennen. Hoewel de regels intussen wel versoepeld zijn, hebben ze weinig mogelijkheden om te reizen, internet staat er …

De wit-blauw geschilderde metrohalte T Centralen in Stockholm.

Metrokunst in Stockholm: de grootste galerij van ‘t stad

In de jaren 50, toen ze in Scandinavië welgeteld 373 jaar voorstonden op de rest van de Westerse wereld, hadden de Zweden door dat metrostations niet alleen functioneel moeten zijn, maar dat ze ook een podium kunnen zijn voor lokale kunstenaars. Verschillende artiesten mochten hun ding doen op de muren van de metrostations in Stockholm. De ene keer al meer geslaagd dan de andere. Terwijl je wacht op de volgende metro, kan je je laten inspireren door schilderijen en sculpturen. Echt lang duurt dat wachten trouwens niet, zelfs op een zondagavond moesten we maximaal 4 minuten wachten. Onze favorieten: halte Stadion, de regenbooghalte op de rode lijn halte Solna centrum, de volledig roodgeschilderde halte op de blauwe lijn halte Kungsträdgården, de halte met de geometrische patronen op de blauwe lijn halte T-Centralen, de wit-blauwe halte Ook leuk: neem je de metro aan halte Östermalmstorg, zeg dan zeker iets tegen elkaar onder de koepel tussen de roltrappen. Vreemd akoestisch effect daar. Onderdruk trouwens de typisch Belgische reflex om op de knop van de metrodeur te duwen. …

Het werk Hamnstad (2014) van de Zweedse schilder KG Nilson, een zicht op een kleurrijke skyline.

Sven-Harrys Konstmuseum: uit je dak in een miljonairshuis

Wat doe je wanneer je kunstcollectie compleet is en je huis ligt te afgelegen om het open te stellen voor het publiek? Stof laten vergaren in de kelder van een museum? Sven-Harry wist met dat probleem, geholpen door de nodige kronen, wel raad. Hij bouwde een replica van zijn huis op het dak van zijn galerij in Stockholm, en verhuisde zijn kunstverzameling naar daar. Neem het woord ‘replica’ gerust heel letterlijk: van de tapijten tot het behang, de planten en familiefoto’s. Het hele levenswerk van Mr Sven (of is het Mr Harry?) werd gekopieerd en is toegankelijk (voor wie het ziet zitten om blauwe hoesjes over zijn schoenen te trekken, that is). Nu zijn hele huis te bezichtigen is in Stockholm vraag je je wel af of het origineel, in Kyrkviken, er ondertussen niet leeg bij staat. Het huis op het dak kan je enkel bezoeken met een rondleiding. Die is meestal in het Zweeds, maar je krijgt een Engelstalige map mee met daarin uitleg over elk kunstwerk. De onderste vier verdiepingen van het gebouw zijn …

Opgezette papegaaiduikers en alken in het Biologiska Museet op het eiland Djurgården in Stockholm (Zweden).

Djurgården en Skeppsholmen: musea en ABBA

Djurgården en Skeppsholmen worden de museumeilanden genoemd. Je bereikt ze met de veerboot, bus of tram, maar op een mooie dag kan je net zo goed wandelen langs Strandvägen. Aan de ene kant kijk je uit over het water, aan de andere kant zie je prachtige, oude hotels en ambassades. Skansen: het Zweedse Bokrijk Bovenaan op ons lijstje stond Skansen. In 1891 was het het eerste openluchtmusem ter wereld. Eat that, Bokrijk! Je kan er meer dan 100 oude huizen zien uit heel Zweden. Op het eerste zicht een beetje stoffig, tot we half bevroren het piepkleine Café Petissan binnenstapten en er meteen vielen voor de ouderwetse gezelligheid van een kan koffie op de stoof (bij gebrek aan espresso ben je hier zeker dat er geen luide Italiaanse toeristen rondhangen) en de lekkerste kannelbullen van Stockholm. Compleet overdonderd door de charme van Café Petissan bezochten we daarna nog enkele oude ambachtshuizen zoals de drukkerij en de kruidenier. Waar Skansen vooral mee uitpakt, is de dierentuin met Scandinavische dieren, waar lynxen, veelvraten, wolven, beren en elanden …