Natuur
comments 3

Groeten uit Bali: de beste stranden in Bukit

Na de avontuurlijke boottocht van Gili Air terug naar Bali, rijden we naar het uiterste zuiden: Bukit. Een droog en dor schiereiland. Bukit is vooral bekend omdat de Uluwatu-tempel er ligt, hoog op het puntje van een klif. Omgeven door het water. En toeristen. En apen. Onnodig je te vertellen dat we daar dus niet naartoe zijn gegaan. Wel naar een strand of vier.

Padang Padang en Bingin

06.27 uur, wakey wakey! Kleren aan en scooter op. Alle stranden liggen vlakbij, maar je moet ze wel weten te vinden. Ik zie ergens een houten pijl met ‘Padang beach’ en we maken daarvan onze eerste stop. We dalen maar een beetje af en beseffen al snel dat hier niets is. Terug de weg op, naar een brug die uitkijkt over een stuk strand. Padang Padang! Met al heel wat volk in het water. Weer een hele resem trapjes af naar beneden, tussen de aapjes. Het strand ligt heel mooi tussen de kliffen, en is niet heel groot. Je kan er surfplanken, SUP’s en parasols huren, en iets eten of drinken. Of langs het water naar het strand Bingin wandelen, waar surfers hun best doen om de golf ‘Impossible’ te bezweren.

Een Balinees is aan het SUP'pen in z'n sarong bij Padang Padang in Bukit, Bali (Indonesïe). Best cool.

SUP’en in een sarong. Best SUP’er.

Terug op het strand van Padang Padang staan we ineens op een meter van een aangespoelde dode schildpad. Het beestje moet nog maar net dood zijn. Het is een enorm triestig zicht. Een paar dagen geleden zwommen we nog tussen die beestjes. Nu ligt er hier een dood, tussen de mensen op het strand.

Een surfer op de golven van Padang Padang in Bukit, Bali (Indonesië) en een jonge Balinees.

Dude, you call that a wave?

Blijf je uit de zon, in de schaduw van de klif, dan zit je tussen de Balinezen. Het is zondag en dat is duidelijk het moment waarop de lokale families met hun vrienden een uitstapje naar het strand maken, compleet met uitgebreide zelfgemaakte maaltijden en offertjes.

Uluwatu, de plek met het mooiste uitzicht

Uluwatu. Een mythische plek voor elke surfer, een simpelweg prachtig gelegen strand voor de niet-surfers onder ons. De klif bij Uluwatu leent zich perfect om die surfers te bekijken. Hier zijn de golven bijna altijd hoog en het rif altijd gevaarlijk dichtbij. Niet voor beginnende surfers. Tegen de rotsen zijn veel warungs en terrassen gebouwd, plekjes met een fantastisch uitzicht op de golven onder je. Er ligt zeker 50 tot 60 man in het water. We spotten plots ook een doejong in het lage water! En wij maar denken dat die beesten alleen rond Florida leven. Nee hoor, ook hier, and we spotted one.

Een doejong, of zeekoe, in het ondiepe water van Uluwatu in Bukit, Bali (Indonesië).

Een zeezoogdier dus. Maar geen walvis. Met een slurfje. Maar geen olifant. En vinnen. Maar geen zeehond. Een doejong dus.

Ik heb de zware taak om fotografisch bewijs te leveren dat Jesse in Uluwatu heeft gesurft. Dat betekent dus een uur door de lens van de camera turen, want als hij die ene zotte golf heeft, and I wasn’t ready, dan is dat wel heel sneu (zacht uitgedrukt). Hij heeft er een goeie! Maar een andere surfer heeft ‘m net ietsje sneller en aloude surferetiquette legt dan op dat je zelf uit de golf moet. Toeme. Hij moet terug zien te geraken naar de beste plek in de zee wanneer een enorme golf dichtklapt en Jesse meesleurt. Ik maak me niet echt zorgen. Dat hoort erbij, hij heeft zo nog al wel wat klappen van het water gekregen. Een paar golven later heb ik het bewijs dat ik nodig heb.

Jesse aan het surfen in de golven van Uluwatu in Bukit, Bali (Indonesië).

Bucket list. Check!

Vlak daarna zie ik hem naar de kant peddelen. Nu ben ik in de war. Er is nog net geen uur voorbij en hij zou er 2 uur in liggen. Dan moet ie pijn hebben, anders zou hij nooit uit het water gaan. Ik ga snel alle trapjes af naar het water en ja, een heel pijnlijke rechterpols. Tijdens die ene golf heeft hij zich te krampachtig aan z’n plank vastgehouden om niet op het koraal gegooid te worden. Het is een beteuterde Jesse die terug aan land komt. “Niks goed gepakt. Die eerste golf was echt perfect, maar die andere gast was eerst.” Beetje teleurstelling. Ik ben al lang blij wanneer hij naar de foto’s kijkt en zegt “oh, deze was toch nog een beetje oké”. Yes, mission accomplished.

Een man in de branding bij de kliffen van Uluwatu in Bukit, Bali (Indonesië).

Dit zicht. Met een Bintang-biertje in de hand.

Any place with a view will do

De hoogstgelegen bar op de klif is Single Fin. Half Uluwatu trekt richting die hotspot voor hun ‘Sunday session’. Veel kunnen we er niet over vertellen, want we vertrokken steeds terug naar huis vlak na de zonsondergang. Te oordelen naar het volk dat dan richting Single Fin trekt, hebben we niets gemist. Denk opgedirkte Aussie girls en patserige sixpacks, nog heel even verstopt onder marcellekes. De terrassen onder Single Fin hebben trouwens dezelfde Bintang koud staan, voor minder rupiah en een even mooi uitzicht op de zonsondergang.

Een prachtige zonsondergang boven de zee bij Uluwatu in Bukit, Bali (Indonesië).

Dit zicht. Mag ik nog een Bintang?

Nyang Nyang, 600 treden op en af

In Bukit logeren we bij Carlos, een joviale Spaanse schilder van 64 die al 30 jaar in Bali woont. Op zijn getekende plannetje staat Nyang Nyang, zijn eigen “secret beach”. Dat moeten we vinden. Volgens Carlos moet je 600 treden trotseren om tot bij het strand te geraken, maar beneden is dan ook niets dan ongerept strand. We hebben onderweg een vriendelijke Balinees nodig om ons op het juiste spoor te zetten. Of beter, op een waanzinnig slechte dirt road. De scooter botst een paar keer hard met de grote stenen op het weggetje (hopelijk leest de verzekeraar niet mee). Na een tijdje komen we bij de stenen trap naar beneden. Gevonden! Het is bloedheet. De afdaling is mooi, met een gouden zandstrand en de turkooizen zee in de diepte. Eenmaal beneden is er gelukkig een klein plekje schaduw, onder de bamboe en bomen. Het is er wel echt prachtig.

Een klein plekje schaduw onder de bamboe en bomen op het strand Nyang Nyang in Bukit, Bali (Indonesië).

530 trappen tot de eerstvolgende Bintang.

We zien welgeteld 4 andere toeristen en een visser. Hij weet in 1 zin te zeggen hoe simpel het goede leven kan zijn: “Als ik 5 vissen vang, is het oké voor vandaag.” Niets meer, niets minder. Voor de rest is er niemand, en het strand loopt ver door. Het laagtij maakt de mooiste getijdepoelen. We laten onze flipflops liggen op het strand en maken een wandeling, rapen schelpen, spotten heremietkreeften, zee-egels, zeeslakken, vogels, visjes, … Het is een mooi ongerept stukje natuur maar alleen voor wie van zon houdt. Het stukje schaduw is maar klein, en je kan er geen drank of eten kopen, of een parasol of ligbed huren, want er is niets. En daarvoor moet je zijn. Dat, en die trappen terug naar boven. We hebben ze geteld (om niet te hard aan de hitte te denken) en het zijn er 530. De brandende zon telt wel voor 70 treden meer.

De 530 trappen die je naar het strand Nyang Nyang in Bukit, Bali (Indonesië) moet doen, zijn in de hitte best een opgave. Gelukkig is er heel wat moois te spotten op het strand, zoals zee-egels.

Meer trappen dan de Boerentoren of kathedraal van Antwerpen.

Het beste eten van Bukit

Onze aanrader is Bukit Café, dat onderweg naar Padang Padang aan de kant van de weg ligt en meteen opvalt door z’n mooie interieur. We zijn er gaan ontbijten (yoghurt parfait, pannenkoeken, eitjes) en lunchen, en het was altijd even lekker. En: goede koffie. De zaak is van een Australisch-Braziliaans koppel. We beginnen zelf ook te dromen. Recht tegenover Bukit Café staat een stuk land te koop. Het is snel rekenen tussen rupiah en euro, en hoe ons leven er dan zou uitzien. Zou het niet zalig zijn? Het koppel dat de zaak runt, zit ook op het terras, met fameuze bitchy resting faces. Ongelukkig zijn kan je dus overal, zelfs in het paradijs.
Wij leunen nog even achterover en drinken van onze kokosnoot. No bitchy resting faces to be found here.

3 Comments

  1. Winnie says

    Azië heeft me eigenlijk nooit echt aangesproken, maar jullie doen me twijfelen!
    Al zittend in m’n zeteltje waande ik me voor enkele minuten op een prachtig strand. Merci!

    • Jolijn en Jesse says

      Graag gedaan Winnie, en bedankt. 🙂 Na Thailand en Bali willen we alleen maar meer van Azië zien. Maar Jesse en ik willen allebei een andere kant op: hij India, ik Japan. We zullen zien wie wint … 😉

  2. Pingback: Groeten uit Bali: te land, ter zee en Gili Air - Petits Belges

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *