Author: Jolijn en Jesse

Een paar tropische planten, een blauw geschilderde gevel, en een uitzicht. Een van de vele charmante hoekjes in Alte in de Algarve (Portugal).

48 uur lente in de Algarve

Lente in de Algarve, en 48 uur om daarvan te genieten. Niets voorbereid, geen reisgids mee. Op goed geluk op ontdekking! Zaterdag marktdag in Loulé In het gezellige stadje Loulé (dat spreek je uit als Lolé) is het elke zaterdag markt. Begin april was het er niet echt een drukke bedoening, maar in de zomermaanden trekken er blijkbaar busladingen toeristen naartoe. Dat is misschien een tikje overdreven, want het leek ons eerder een ‘gewone’ markt. Fruit, groenten, kaas, geborduurde keukenhanddoeken, vers gevangen vis … Niets om van achterover te vallen (tenzij in die hangmat die je er op de kop tikte) maar rondslenteren op een markt is altijd wel leuk. Zoek je wat verkoeling, dan is de kleine Jardim dos Amuados een fijne plek om even op een bankje onder palmbomen en ander tropisch gebladerte te zitten. Fans van oude kerken en forten weten hier ook wat te doen. De zaterdagmarkt gaat trouwens door tot in de smalle straatjes van het oude stadsgedeelte, met kraampjes met artisanale confituur en ambachtelijk gemaakte spulletjes. Albufeira, best links laten …

Een grote vitrinekast vol opgezette vogels in museum La Specola in Firenze (Italië).

2 atypische musea die je niet mag missen in Firenze

Firenze in la bella Italia. Waar je naartoe gaat om door smalle straatjes te slenteren, om gelato te eten op charmante piazza’s, en om naar Michelangelo’s David of de Ponte Vecchio te staren. Dat vinden wij ook allemaal prima, maar we zijn er ook naar 2 topmusea gegaan: La Specola en Museo Novecento. En die zijn heus niet alleen op een regenachtige dag de moeite. La Specola: dieren (en mensen) uit lang vervlogen tijden In tegenstelling tot de bekendste cultuurpareltjes van Firenze wordt La Specola niet bezocht door een massa toeristen. Toch moet je maar een stukje verder wandelen dan het Palazzo Pitti en de Giardino di Boboli, naar Via Romana 17. La Specola is een historisch zoölogisch museum en een van de oudste en grootste wetenschappelijke musea van Europa. Het opende de deuren in 1775, en zit vandaag nog steeds in hetzelfde gebouw. Best oldschool dus. Je krijgt er meer dan 5000 dieren te zien, opgezet en op sterk water. En dat is nog maar een fractie van hun collectie, die het gigantische aantal …

Een zicht op weg 395 onderweg van Yosemite naar Death Valley in Californië (USA).

Eyes on the road dear: altijd onderweg

Onderweg zijn. Uit het kleine vliegtuigraampje kijken naar de wolken, de bergen, de zee. Wandelen van de ene kant van de stad naar de andere, over kruispunten, langs huizen, naast mensen. Uitkijken over de golven en speuren naar de horizon. Landschappen naast je zien voorbijglijden. Stoppen. Kijken. Altijd onderweg. Roadtrippin’ in de USA Wie ‘roadtrip’ zegt, zegt ‘USA’. In Californië en Nevada kom je het ene weidse vergezicht na het andere tegen, dikwijls met een heerlijk desolate weg voor je. Of het nu in Big Sur is met z’n nevel en mist, onderweg van Yosemite naar Death Valley in een open vlakte vol lage struikjes of in Death Valley zelf met z’n kale heuvels. Sharing is caring in Cuba Geen gps, (bijna) geen pijltjes of duidelijke borden. Schaarse stopplaatsen langs de kant van de weg die je het liefst snel wil vergeten. De weg delen met ossenkarren, mannen te paard, fietsende kindjes en voetgangers. En tóch is onderweg zijn in Cuba een plezier. Je moet de weg wel delen, maar dan nog is het nooit …

Een Thaise man is een kleine boot aan het herstellen op het eiland Koh Yao Noi (Thailand).

Koh Yao Noi ahoy!

Koh Yao Noi, ‘klein lang eiland’, heeft z’n naam niet gestolen. In het midden van de baai van Phang Nga, tussen Phuket en Krabi, vind je een plaatsje dat de laatste decennia waarschijnlijk niet veel is veranderd en nog helemaal ‘echt’ aanvoelt. Zo echt dat we ons afvragen of we dit wel met onze miljoenen lezers mogen delen. Om er te geraken, vlogen we van Chiang Mai naar Phuket. Van Phuket zagen we enkel de luchthaven. Meer hoefde niet. Van Phuket gingen we met de speedboot naar Koh Yao Noi, zittend tussen Thai die op het vasteland net een gigantische hoeveelheid inkopen hadden gedaan. Onderweg trok de hemel dicht en leerden we al snel hoeveel schuilplaats tegen de regen er is op een speedboot (geen). Fietsen, wandelen, zwemmen, lezen Koh Yao Noi verken je best met de fiets. Je rijdt langs rijstvelden, rubberplantages en palmbomen. Wandel richting het water en zie hoe vissers hun boten herstellen. Neem een duik in de zee, of schommel op het strand. Lees een boek onder een palmboom. Ga een dagje mee …

Een schip op het droge in Olafsfjörður in het noorden van IJsland.

Het noorden van IJsland: zwavel, walvissen, en haring

Als Vík de ideale uitvalsbasis is voor het zuiden, dan is Akureyri dat voor het noorden van IJsland. Akureyri is na Reykjavík de grootste stad van het land maar met 18.000 inwoners bruist het niet bepaald van vertier. Wel leuk: eindelijk nog eens een plek met meer dan één restaurant! Lekkers in Akureyri Te & Kaffi (Hafnarstræti 91-93) is een gezellige koffiebar annex boekenwinkel waar je gerust een uurtje kan rondhangen, dat waren we sinds Reykjavík niet meer tegengekomen. Ook Restaurant Múlaberg in Hótel KEA krijgt een eervolle vermelding. We wandelen niet snel een restaurant in een hotel binnen, maar een vegetarische burger op het menu (die dan ook nog eens heel lekker is) blijft iets opmerkelijks in IJsland. Wie durft de geur van zwavel aan? Kom je van het oosten van het land en rij je richting Akureyri, stop dan even bij Hverir. Het water dat in IJsland uit de kraan komt, heeft altijd een beetje de geur van rotte eieren, maar bij Hverir kijk je de zwavelbronnen rechtstreeks in het stinkende aangezicht. IJsland is simpel …

Een jongetje loopt weg van een hoge opspattende golf aan het haventje van Biarritz in het Franse Baskenland.

Het Baskenland in de winter: doen of niet?

Onze vluchtroute voor oud en nieuw bracht ons deze keer naar het Baskenland. Een stukje Frankrijk, een stukje Spanje, twee stukjes Europa die ons weinig bekend waren. Uitvalsbasis was het Franse dorpje Sare, vlak bij de grens met Spanje. Sare is ‘un des plus beaux villages de France’, en wordt tijdens de zomermaanden platgelopen door toeristen. Onze lieve gastvrouw Francine gaf toe dat ze het een beetje vreemd vond dat we hier eind december, begin januari de streek wilden ontdekken. Het Baskenland in de winter, doen of niet? De stukjes Frankrijk Biarritz, de ‘mondaine’ badstad die zo niet aanvoelt Uiteraard trokken we naar Biarritz zodat Jesse nog eens op een surfplank kon staan, maar je kan er ook zonder surfplank gemakkelijk een paar leuke dagen doorbrengen. Zelfs al is het in de winter te koud om de zee in te gaan, de kustlijn van Biarritz is indrukwekkend. Hoge rotsen in zee, opspattende golven, rotseilandjes (al dan niet met een standbeeld van Maria erop) die met bruggen zijn verbonden aan het vasteland, kasteeltjes, … In de binnenstad …

De lichtjes van de skyline van Bangkok (Thailand) .

Oud en nieuw in het buitenland

Oudjaar. Wordt het een druk restaurant, een luid café, de dronken massa van de stad, of een stresserend etentje thuis, afwas inbegrepen? Of ben je zoals wij, en stel je jezelf elk jaar de vraag: waar vluchten we nu naartoe? De afgelopen jaren vierden we de start van het nieuwe jaar (en tegelijk de verjaardag van Jesse!) in Thailand, Cuba en Stockholm. Oud en nieuw in het buitenland, wij willen niets anders meer. Ladies and gentlemen, this is your captain speaking Enkele jaren geleden brachten we oud en nieuw door aan boord van vlucht BR76 van Amsterdam naar Bangkok. 11 uur stilzitten is hoe dan ook een kwelling, maar ik dacht dat oudjaar aan boord van een vliegtuig wel iets speciaals zou zijn. Feesthoedjes en champagne voor iedereen, dat was misschien wishful thinking. Maar samen aftellen door de intercom, dat zou toch leuk zijn? Tijdens het opstijgen waren we de ongeduldige Amsterdammers dankbaar die zich niet konden inhouden en al en masse vuurwerk de lucht in schoten. Na 2 uur vliegen was het middernacht. En er …

Een surfer trotseert de hoge golven van Uluwatu in Bukit, Bali (Indonesië).

Groeten uit Bali: de beste stranden in Bukit

Na de avontuurlijke boottocht van Gili Air terug naar Bali, rijden we naar het uiterste zuiden: Bukit. Een droog en dor schiereiland. Bukit is vooral bekend omdat de Uluwatu-tempel er ligt, hoog op het puntje van een klif. Omgeven door het water. En toeristen. En apen. Onnodig je te vertellen dat we daar dus niet naartoe zijn gegaan. Wel naar een strand of vier. Padang Padang en Bingin 06.27 uur, wakey wakey! Kleren aan en scooter op. Alle stranden liggen vlakbij, maar je moet ze wel weten te vinden. Ik zie ergens een houten pijl met ‘Padang beach’ en we maken daarvan onze eerste stop. We dalen maar een beetje af en beseffen al snel dat hier niets is. Terug de weg op, naar een brug die uitkijkt over een stuk strand. Padang Padang! Met al heel wat volk in het water. Weer een hele resem trapjes af naar beneden, tussen de aapjes. Het strand ligt heel mooi tussen de kliffen, en is niet heel groot. Je kan er surfplanken, SUP’s en parasols huren, en …

Een meisje aan het dobberen met haar snorkel in het blauwe water rond het eilandje Gili Air (Bali).

Groeten uit Bali: te land, ter zee en Gili Air

We keken enorm uit naar onze dagen op Gili Air. Een paradijselijk eiland, de rust zelve, én een schildpad-hotspot. In mijn hoofd lagen we ofwel op het witte strandzand, ofwel in het helderblauwe water, te zwemmen tussen visjes en schildpadden. En dat was er bijna ‘boenk op’. This must be underwater love Veruit de beste snorkelspots bij Gili Air zijn helemaal ten noorden van het eiland, en helemaal ten zuiden. Hoe verder je naar het noorden wandelt, hoe verlatener de stranden worden. Het water is er ongelooflijk helder, veel helderder dan het water aan de oostkant van het eiland. Wat een prachtige onderwaterwereld. Heel veel verschillende soorten vissen en heel wat koraal. Ik speur naar schildpadden. Ze zijn meesters in het camoufleren tussen stenen, koraal en zand. Stel je voor dat we er al eentje voorbij gezwommen zijn … Ik probeer me zelfs in te beelden waar ik zou zitten, moest ik een schildpad zijn. Plots begint Jesse te zwaaien en roepen naar mij. “Schat! Hier!” Ik zwem snel naar hem en kijk naar beneden. …

Een zicht op de berg Batukaru in Bali van in de rijstvelden rond het dorpje Marga.

Groeten uit Bali: rijstvelden en tropisch woud

‘Ergens rond Mount Batukaru.’ Het plan was om daar het strand en de oceaan van Canggu even te ruilen voor tropisch woud en rijstvelden. Het werd het dorpje Marga. Klein, omringd door rijstvelden, en met de liefste dorpsbewoners ooit (sorry Bevergem). Everyday life in Bali Het leven van een Balinees draait voor een groot deel rond het hindoeïsme. Overal zie je kleine offers: voor huizen, in restaurants, winkels, op het strand, in zee, … Van elke maaltijd die je klaarmaakt, hoor je een klein beetje te offeren aan de goden. Elk huis heeft zelfs z’n eigen tempel, waar vaak eigen goden aanbeden worden. Naar sommige ceremonies wordt maanden vooraf toegeleefd, met immense voorbereidingen door het hele dorp of de hele regio. Ook in Marga. Het is druk rond de tempel van het dorp. Over een maand vindt een grote ceremonie plaats en de voorbereidingen zijn volop bezig. Jongens repeteren een lied op hun instrumenten, onder het goedkeurende oog van hun ouders en giechelende zusjes of vriendinnetjes. Giechelen doen ze zeker wanneer wij, bleke Belgen, in de buurt komen. Een …