Natuur
Leave a comment

48 uur lente in de Algarve

Lente in de Algarve, en 48 uur om daarvan te genieten. Niets voorbereid, geen reisgids mee. Op goed geluk op ontdekking!

Zaterdag marktdag in Loulé

In het gezellige stadje Loulé (dat spreek je uit als Lolé) is het elke zaterdag markt. Begin april was het er niet echt een drukke bedoening, maar in de zomermaanden trekken er blijkbaar busladingen toeristen naartoe. Dat is misschien een tikje overdreven, want het leek ons eerder een ‘gewone’ markt. Fruit, groenten, kaas, geborduurde keukenhanddoeken, vers gevangen vis … Niets om van achterover te vallen (tenzij in die hangmat die je er op de kop tikte) maar rondslenteren op een markt is altijd wel leuk.

De smalle straatjes van Loulé in de Algarve worden opgevrolijkt door felgekleurde huisjes.

Loulé kleurt je dag.

Zoek je wat verkoeling, dan is de kleine Jardim dos Amuados een fijne plek om even op een bankje onder palmbomen en ander tropisch gebladerte te zitten. Fans van oude kerken en forten weten hier ook wat te doen. De zaterdagmarkt gaat trouwens door tot in de smalle straatjes van het oude stadsgedeelte, met kraampjes met artisanale confituur en ambachtelijk gemaakte spulletjes.

Albufeira, best links laten liggen

Albufeira, het Chersonissos van de Portugese kust. Ga er alleen naartoe als je gek bent op neonverlichte kebabzaken, al even ongezellige pizzeria’s, en Irish pubs afgewisseld met karaokecafés. Ja, er is ook een groot zandstrand maar dan kan je beter naar de kust van Portimão trekken of op zoek gaan naar de kleine verborgen strandjes van de Algarve.

Een zicht op de blauwe oceaan aan het einde van de tunnel in Albufeira in de Algarve (Portugal).

Licht aan het einde van de tunnel. Of licht beschonken, na al die Irish pubs.

De schaduwen van Silves

De beslissing om op het vliegtuig richting de Algarve te stappen, viel 24 uur voor onze vlucht. Onze voorbereiding was onbestaande dus we hebben een interessante tactiek toegepast: in de auto at random de bruine pijlen volgen die toeristische bezienswaardigheden aanduiden.
Rijden in de Algarve is trouwens echt een plezier. De autosnelwegen liggen er perfect bij, en bijna niemand lijkt ze te gebruiken. Op de kleinere wegen rij je tussen pijnbomen, sinaasappelvelden, en olijfbomen.

Een herder met z'n kudde schapen op een verlaten weggetje in de Algarve (Portugal) bij zonsondergang.

Deze bende blijft best uit de buurt van die kebabzaken in Albufeira.

Met hier en daar dus een bruine pijl. Zo rijden we richting Silves. Op die pijl staat een kasteel of burcht afgebeeld. Er staat inderdaad een kasteel, hoog op de heuvel, en dat zou de moeite zijn maar helaas: de toegangspoort wordt gesloten nét wanneer wij ervoor staan.

Een oudere man op wandel in de smalle straatjes van Silves in de Algarve (Portugal).

Het probleem met heel verlaten dorpjes: als er dan al eens iemand voor je wandelt, voel je je al snel een stalker.

Silves is een typisch Portugees dorpje: smalle, verlaten straatjes, kleurrijk geschilderde huisjes, en overal planten die voor de mooiste schaduwen zorgen op de afgebladderde muren. Het gaat wel best bergop en bergaf, dus het voorjaar is misschien een tikje aangenamer dan in de hitte van de zomer.

Twee tropische planten die je vaak tegenkomt in de Algarve in Portugal.

De Algarve, prima plek voor liefhebbers van het betere plantenwerk.

Wandelen langs de kliffen van Portimão

Portimão is, na Faro, de tweede grootste stad van de Algarve. De stad heeft een paar totaal verschillende kanten. De gps zette ons af in het ‘centrum’. We wandelden even over de boulevard langs het water, in de richting van de jachthaven, en doken daarna de straatjes in. Alleen, daar was niets. Het aantal verloederde huizen en de enorme leegstand drukten ons met de neus op de feiten: Portugal voelt de crisis.

De kliffen en het strand van Portimão in de Algarve (Portugal).

Moesten we nog postkaartjes sturen, de kans is groot dat ze er zo uitzien.

Op zoek naar een andere kant van Portimão rijden we richting de oceaan, tot aan Praia dos Três Castelos. Wát een uitzicht. We wandelen een heel eind langs de kliffen, waar je elke 10 meter wel de neiging hebt om stil te staan en het uitzicht in je op te nemen. Her en der zijn trappen naar het strand. Langs het water wandelen we tot aan Praia da Rocha. Daar nemen we de trap terug naar boven en krijgen we een beetje de Albufeira-vibe: foute souvenirwinkeltjes en restaurants die je niet meteen uitnodigen om er binnen te wandelen. Een wandeling langs de kliffen en op het strand is zelfs op een wisselvallige aprildag echt de moeite, maar naar een leuke eetplek zijn we nog steeds op zoek.

Zondagsrust in Faro

In Faro hebben we alleen maar zondagmiddag tijd doorgebracht en dat verklaart misschien waarom er helemaal niets te doen of te zien was. Het kleine historische centrum heeft een paar pittoreske plekjes, maar in de rest van de stad is het heel stilletjes. Dat kan natuurlijk gewoon betekenen dat Portugezen hun zondagse quality time appreciëren en daar kunnen we moeilijk iets tegenin brengen.

Een kerk in het oude stadscentrum van Faro in de Algarve (Portugal).

Na dit verlaten pleintje kwamen we in een lege straat, nog een lege straat, en dan opnieuw op een verlaten plein.

Wandel naar de jachthaven en kijk uit over de bootjes en de vliegtuigen die laag boven het water over komen vliegen. Spelletjesfans kunnen gaan voor ‘spot de ooievaar’. De toppen van lantaarnpalen, kerken, en andere gebouwen in Faro zijn duidelijk een prima thuis voor die sierlijke beestjes.

Alte, hoogtepunt van de Algarve

We zijn maar 48 uur in de Algarve geweest dus dit is misschien een gewaagde uitspraak maar Alte (dat spreek je uit als Alt) staat volgens mij sowieso in de top 3 van mooiste plekjes van de Algarve. In dit kleine dorpje met witte huizen, smalle kasseistraten en mooie uitzichten volgden we de pijltjes naar ‘fontes’, de bronnen. Na een korte wandeling door het dorpje kom je aan een langzaam stromend riviertje. Begin april hadden we er alleen het gezelschap van een aantal ganzen en eenden. Het is een heel fijne plek om even uit te blazen. Wandel je nog wat voort, dan kom je bij een kiosk. Koop daar een ijsje of drankje en zet je aan het water. Een van de mooiste momenten van ons weekend.

Een paar tropische planten, een blauw geschilderde gevel, en een uitzicht. Een van de vele charmante hoekjes in Alte in de Algarve (Portugal).

Kijk, zo zien knusse hoekjes eruit.

 

Ik ben naar de Algarve geweest samen met mijn fantastische vriendin Stephanie van Beetgraag, zij was uitgenodigd door Eliza was here. Deze keer dus geen pareltjes van foto’s van Jesse, maar dat maken we nog wel eens goed. Toch, Eliza? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *