Year: 2015

De lichtjes van de skyline van Bangkok (Thailand) .

Oud en nieuw in het buitenland

Oudjaar. Wordt het een druk restaurant, een luid café, de dronken massa van de stad, of een stresserend etentje thuis, afwas inbegrepen? Of ben je zoals wij, en stel je jezelf elk jaar de vraag: waar vluchten we nu naartoe? De afgelopen jaren vierden we de start van het nieuwe jaar (en tegelijk de verjaardag van Jesse!) in Thailand, Cuba en Stockholm. Oud en nieuw in het buitenland, wij willen niets anders meer. Ladies and gentlemen, this is your captain speaking Enkele jaren geleden brachten we oud en nieuw door aan boord van vlucht BR76 van Amsterdam naar Bangkok. 11 uur stilzitten is hoe dan ook een kwelling, maar ik dacht dat oudjaar aan boord van een vliegtuig wel iets speciaals zou zijn. Feesthoedjes en champagne voor iedereen, dat was misschien wishful thinking. Maar samen aftellen door de intercom, dat zou toch leuk zijn? Tijdens het opstijgen waren we de ongeduldige Amsterdammers dankbaar die zich niet konden inhouden en al en masse vuurwerk de lucht in schoten. Na 2 uur vliegen was het middernacht. En er …

Een surfer trotseert de hoge golven van Uluwatu in Bukit, Bali (Indonesië).

Groeten uit Bali: de beste stranden in Bukit

Na de avontuurlijke boottocht van Gili Air terug naar Bali, rijden we naar het uiterste zuiden: Bukit. Een droog en dor schiereiland. Bukit is vooral bekend omdat de Uluwatu-tempel er ligt, hoog op het puntje van een klif. Omgeven door het water. En toeristen. En apen. Onnodig je te vertellen dat we daar dus niet naartoe zijn gegaan. Wel naar een strand of vier. Padang Padang en Bingin 06.27 uur, wakey wakey! Kleren aan en scooter op. Alle stranden liggen vlakbij, maar je moet ze wel weten te vinden. Ik zie ergens een houten pijl met ‘Padang beach’ en we maken daarvan onze eerste stop. We dalen maar een beetje af en beseffen al snel dat hier niets is. Terug de weg op, naar een brug die uitkijkt over een stuk strand. Padang Padang! Met al heel wat volk in het water. Weer een hele resem trapjes af naar beneden, tussen de aapjes. Het strand ligt heel mooi tussen de kliffen, en is niet heel groot. Je kan er surfplanken, SUP’s en parasols huren, en …

Een meisje aan het dobberen met haar snorkel in het blauwe water rond het eilandje Gili Air (Bali).

Groeten uit Bali: te land, ter zee en Gili Air

We keken enorm uit naar onze dagen op Gili Air. Een paradijselijk eiland, de rust zelve, én een schildpad-hotspot. In mijn hoofd lagen we ofwel op het witte strandzand, ofwel in het helderblauwe water, te zwemmen tussen visjes en schildpadden. En dat was er bijna ‘boenk op’. This must be underwater love Veruit de beste snorkelspots bij Gili Air zijn helemaal ten noorden van het eiland, en helemaal ten zuiden. Hoe verder je naar het noorden wandelt, hoe verlatener de stranden worden. Het water is er ongelooflijk helder, veel helderder dan het water aan de oostkant van het eiland. Wat een prachtige onderwaterwereld. Heel veel verschillende soorten vissen en heel wat koraal. Ik speur naar schildpadden. Ze zijn meesters in het camoufleren tussen stenen, koraal en zand. Stel je voor dat we er al eentje voorbij gezwommen zijn … Ik probeer me zelfs in te beelden waar ik zou zitten, moest ik een schildpad zijn. Plots begint Jesse te zwaaien en roepen naar mij. “Schat! Hier!” Ik zwem snel naar hem en kijk naar beneden. …

Een zicht op de berg Batukaru in Bali van in de rijstvelden rond het dorpje Marga.

Groeten uit Bali: rijstvelden en tropisch woud

‘Ergens rond Mount Batukaru.’ Het plan was om daar het strand en de oceaan van Canggu even te ruilen voor tropisch woud en rijstvelden. Het werd het dorpje Marga. Klein, omringd door rijstvelden, en met de liefste dorpsbewoners ooit (sorry Bevergem). Everyday life in Bali Het leven van een Balinees draait voor een groot deel rond het hindoeïsme. Overal zie je kleine offers: voor huizen, in restaurants, winkels, op het strand, in zee, … Van elke maaltijd die je klaarmaakt, hoor je een klein beetje te offeren aan de goden. Elk huis heeft zelfs z’n eigen tempel, waar vaak eigen goden aanbeden worden. Naar sommige ceremonies wordt maanden vooraf toegeleefd, met immense voorbereidingen door het hele dorp of de hele regio. Ook in Marga. Het is druk rond de tempel van het dorp. Over een maand vindt een grote ceremonie plaats en de voorbereidingen zijn volop bezig. Jongens repeteren een lied op hun instrumenten, onder het goedkeurende oog van hun ouders en giechelende zusjes of vriendinnetjes. Giechelen doen ze zeker wanneer wij, bleke Belgen, in de buurt komen. Een …

Zand op het strand in Canggu, Bali spat op terwijl 5 mannen hun motoren laten brullen en zo meteen zullen wegstuiven.

Groeten uit Bali: surf ‘n’ turf in Canggu

Canggu (echte pro’s spreken het Tsjangoe uit). Net zoals Big Sur een regio waarvan niemand zeker is waar ze precies begint en eindigt (niet dat iemand daar van wakker ligt). Waar we wel zeker van zijn: het is de ideale plek om je reis door Bali te beginnen. Naast het klassieke trio van zon, zee, en strand heb je er ook genoeg hippe winkels en restaurants om nog een beetje dat Europese gevoel te hebben. En juist ja, je kan er surfen. Dat ook. Surfen, kokosnoot, surfen Surfen is dé reden waarom we plots vliegtickets boekten naar Bali. Canggu is een aaneenschakeling van perfecte beach breaks. Wij sliepen op 2 minuten wandelen van Berawa beach, daarnaast ligt Batu Bolong en wandel je nog ietsje voort, dan sta je op Echo beach. Geen spoor van Martha en haar muffins, trouwens. Gebruik je jetlag nuttig! Het hele jaar door is er ongeveer 12 uur daglicht, van 6 tot 18 uur. Sta dan ook vroeg op, zeker wanneer je wilt surfen. De zee is dan kalm, waardoor je prachtig cleane golven …

Een grote school kleine zilveren vissen voor het eiland Gili Air bij Bali (Indonesië).

Over heimwee. Of hoe zeg je dat?

– Schat? – Hmmm? – Ik wil niet. Ik wil niet naar huis. Het is hier zoveel beter. – Zoet, dat is nu elke keer. Misschien moeten we maar niet zo vaak meer reizen. – De reis is het probleem niet hoor. De terugreis, die is het probleem. Die conversatie hebben Jolijn en ik al talloze keren gevoerd. Elke keer met hetzelfde resultaat. Met een ‘bitch resting face’ stap ik het vliegtuig op om al vanaf dat moment een nukkige oorlog te beginnen tegen de Belgische wolken, multinationals, onze landgenoten, of eender wie het waagt om in de dagen na een reis mijn pad te kruisen. En ik ben duidelijk niet alleen. Deze post was namelijk niet mijn idee. “Waarom hebben we het niet eens over reisheimwee?”, vroeg Jolijn me, om 4.23 uur deze ochtend. Reisheimwee. Is it a word? Is it a plane? Het woord heimwee houdt in dat je hunkert naar je heim, je thuis. Een gevoel dat wij bizar genoeg niet voelen wanneer we reizen, maar dat de kop opsteekt wanneer we na …

Jesse zit op de grond met z'n iPad in de hand en fotoboeken en een lp-speler rond hem, Jolijn zit achter de laptop met een reisgids en schriftje naast haar.

Hoe deze 2 tegenpolen een reis voorbereiden

Het is gebeurd. De vlucht is geboekt, de koffers nog net niet gepakt. Nog een weekje voor we naar Bali vertrekken. Het perfecte moment om het te hebben over hoe wij als 2 complete tegenpolen een reis voorbereiden. We kunnen vaak wel in een paar woorden zeggen wat we willen. Voor Jesse was dat wat Bali betreft simpel: surfen, surfen, onderwaterfotografie, en surfen. Voor mij zijn rijstvelden en schildpadden wel een goede reden om zeventien uur op een vliegtuig te zitten. Time to make a plan! Hoe zij het doet Omnivoor-gevaar Je zou denken dat ik me dan toespits op het vinden van de mooiste rijstvelden en de beste snorkelspots voor die schildpadden. Maar waarom me beperken tot die twee? Ik ben een omnivoor wanneer het op reizen aankomt. Ik wil álles te weten komen over het land waar we naartoe trekken. En dat begint met boeken lezen. Boeken, echte, en liefst meerdere Eender waar we naartoe gaan, ik wil erover kunnen lezen. In een echt boek, niet alleen online, en dan nog liefst meerdere. Toen we vorige zomer heel last-minute op een vliegtuig …

De dode, zwartgeblakerde bomen van Deadvlei in de Namibwoestijn in Namibië.

Namibië, het land van zand

Namibië is genoemd naar z’n woestijn, daarmee weet je meteen hoe het land eruitziet. Hadden onze dorpsoudsten hetzelfde idee gehad, we hadden ‘Verkavelingië’ geheten. De Namibwoestijn is de oudste woestijn ter wereld en een van de grootste trekpleisters van dit Afrikaanse land. Rond Sossusvlei zie je het ene mooie beeld na het andere. Hoge zandduinen, hier en daar een eenzame oryx of springbok. De duinen die paars, roze, oranje, rood kleuren bij zonsopkomst en zonsondergang. De woestijn is prachtig om te zien. Een processie van Echternach op Dune 45 Dune 45 beklimmen voor zonsopkomst is een klassieker. Het heeft iets om in het donker naar de duinen te rijden en die gigantische berg zand te beklimmen. Voor de dappersten aller reizigers is het uiteraard een makkie, maar vergis je niet: het is redelijk frustrerend om 3 stappen te zetten en onmiddellijk 2 stappen terug te zakken in het zand. Geef niet op, uiteindelijk zak je uitgeteld neer in het zand en zie je de zon opkomen boven de woestijn. En dan voel je je maar weer …

De uitgestrekte zandvlakte van Badwater in Death Valley (Californië). Witte wolken tegen een blauwe hemel en ergens in de verte twee kleine mensjes.

Samen alleen zijn in the middle of nowhere

‘Liefst ergens met niet té veel volk.’ We zouden geen Belgen zijn als we dat zinnetje niet regelmatig horen vallen of zelf uitspreken. We vertrekken massaal op vakantie, maar lijken altijd op zoek te zijn naar dat ene plaatsje dat we zelf ontdekt hebben en waar zeker geen andere toerist te bespeuren was. Dit zijn de plaatsen waar je nog écht samen alleen kan zijn in the middle of nowhere. Niet doorvertellen dus. Zo’n beetje overal in IJsland Verlaten wegen, watervallen, gletsjers, borrelende poeltjes en lavavelden vol mos wisselen elkaar af in een rotvaart. Het is best eenvoudig: ben je niet in Reykjavík (of de Blue Lagoon), dan ben je zo goed als alleen. Onze mooiste afgelegen plekjes zijn in elke windrichting te vinden: Siglufjörður in het noorden, Seyđisfjörđur in het oosten, de regio rond Vík in het zuiden, en het schiereiland Snæfellsnes in het westen. Hopelijk heb je niets tegen vogels en schapen, want die houden je zeker gezelschap. Death Valley in de Verenigde Staten van Amerika Zoek je the middle of nowhere op, …

Bixby Creek Bridge in Big Sur (Californië) in de mist.

Big Sur, for sure

Waar Big Sur precies begint en eindigt, daar bestaat discussie over. Vast staat dat het aan de Californische kust is, laten we voor het gemak zeggen van Carmel tot iets voor San Simeon. De kronkelende kustweg door dit dunbevolkte stukje Californië neem je best niet wanneer je haast hebt. Surf City Santa Cruz Kom je van San Francisco, neem dan meteen Highway 1 en rij langs de oceaan naar het zuiden. Na nog geen 2 uur kom je aan in Santa Cruz. Santa Cruz noemt zichzelf graag Surf City en je kan dan ook echt niet naast de surfers kijken. Wie de échte lefgozers aan het werk wil zien, slaat al iets vroeger af en checkt de monstergolven in Mavericks. Vaders die met hun jonge zoontjes recht van de klif in de golven springen, grijze gespierde oudjes die zich duidelijk nog dagelijks in hun wetsuit hijsen. Zoek een plekje in de buurt van de vuurtoren, het is een plezier om naar te kijken. Santa Cruz Beach Boardwalk Santa Cruz’ andere troef is een Sinksenfoor aan het …